Pıtır: Kalbimde Kalan Bir Emanetin Hikayesi

"Bazı vedalar vardır; kelimelerin yetmediği, sessizliğin en ağır hükmünü sürdüğü... Pıtır, benim için sadece bir kedi değil; hayatın bana sunduğu en kırılgan, en değerli hediyeydi."

Çocukluğumun geçtiği o evde her zaman bir pati sesi, bir mırıldanma yankılanırdı. Henüz küçük bir kız çocuğuyken arkadaşlarımın bana "Kedi Tülin" diye seslenişi, ruhumun bu minik dostlarla nasıl bir kader birliği yaptığının ilk nişanesiydi. Sekiz yaşımın sarışın, yumuşacık kedisinden; annemin iş yerinden getirdiği o asil Şiva’ya ve zekasıyla bizi büyüleyen Boncuk’a kadar... Bizim hikayemizde kedi sevgisi, bir tutkudan öte, bir varoluş biçimiydi.

Bir Motor Sesinden Gelen Hayat Hediyesi

Geçen yaz, bir arabanın motorundan gelen o ürkek sesle değişti her şey. Kaputu açtığımızda karşılaştığımız o vahşi, ele avuca sığmaz, gözleri ateş gibi parlayan minik mucize: Pıtır. Onu bir hırkanın içine hapsedip eve getirdiğimde, aslında hayatımın en büyük aşklarından birine kucak açtığımı bilmiyordum. Yemyeşil gözleriyle "Beni neden aldın?" der gibi bakan o hırçın yavrunun güvenini kazanmak için bazaların, kanepelerin altında az sürünmedim. Ama sonunda başardım; Pıtır artık ailemizin, evimizin ve en çok da kalbimin merkezindeydi.

Pıtır Pıtır Yürüyen Bir Mutluluk

Adını "Pıtır" koydum; çünkü istediğim tek şey, o naif duruşuyla yeni doğmuş bir bebek gibi pıtır pıtır bana yürümesiydi. Öyle de oldu. İşten eve koşa koşa gelirdim; merdivenlerden o eşsiz sesle inişi, kucağıma atlayışı dünyalara bedeldi. O benim için bir hayvan değil, bendeki kutsal bir emanetti. Elini yanağıma koyuşu, göğsümde uyuyuşu, ben yokken bana küsüşü... Kedilerin kalplerinin kırılabileceğini, onların ne kadar derin duygular beslediğini Pıtır’la öğrendim.

Ansızın Gelen O Kara Haber

Dünya, annemin o telefonuyla başıma yıkıldı. Henüz dünyayı tanıyamamış, hayallerimizi tamamlayamamışken; bir ihmal, bir kaza sonucu Pıtır’ım çatıdan düşüp sonsuzluğa göçmüştü. Ben ona kazaklar, şapkalar örecektim; onu daha çok gezdirecek, o dikilen kulaklarını daha binlerce kez hayranlıkla izleyecektim. O ise arkasında devasa bir acı bırakıp, veda bile etmeden gitti.

Aylar süren o ağır yas, o "Acaba yaşıyor mu?" diyen kabullenemeyiş süreci... Hayat bazen çok acımasız olabiliyor. Ama öğrendim ki; yas tutmak da sevdaya dahilmiş. Pıtır gitti, ama içimdeki o kedi aşkı hiç bitmedi.

⚓ Madame Savon’un Gönül Notu:

Kediler; sezgileriyle yaşayan, sahibini bir anne gibi benimseyen, keyfine ve nizamına düşkün efsunlu varlıklardır. Pıtır’ın anısını burada, bu satırlarda yaşatmak benim ona olan borcumdu.

Şimdilerde, akşamları omzumda hırkamla, elimde bir kap yemek; Diyojen gibi insan değil, besleyecek bir kedi arıyorum sokaklarda. Pıtır’ın ruhu, dokunduğum her patide, verdiğim her bir kap sütte yeniden canlanıyor.

Siyah beyaz bir kedinin zekasında, bir yavrunun ürkek bakışında görüşmek üzere...

SEVGİLİ PITIR'IMIN ANISINA – İSTANBUL 2017

Pıtır'ın eve geldiği ilk gün

Şehrin Ritmi: Festivaller, Renkler ve Zamansız Hatıralar

"Festival; hayatın rutin gri örtüsünü kaldırıp, yerine gökkuşağının tüm tonlarını sermektir. Bir şehrin nefes aldığı, ruhun özgürleştiği o tılsımlı andır."
Latince "festa" kökünden süzülüp gelen, 1200’lü yılların başından beri insanlığı ortak bir sofrada, ortak bir ezgide buluşturan festivaller; sadece birer etkinlik değil, kültürel hafızamızın en neşeli duraklarıdır. Söyleşilerin derinliğinden meydanlara kurulan o derme çatma ama ruhu olan tezgâhlara, gastronominin şöleninden sanatın iyileştirici gücüne kadar festivaller; bizi hayata karşı daha diri, daha çocuksu ve daha umutlu tutmayı başarır.
Gelin, sizi 2016 yılının o macera dolu, rengârenk ve her anı ayrı bir hikâye barındıran üç farklı durağına, anılarımın kanatlarında götüreyim.
Garaj Organizasyon: İkinci Elin ve Retronun Büyülü Dünyası
Aslı Kanber Tuzcuoğlu ve ekibinin imzasını taşıyan bu etkinlik, benim için bir alışverişten öte, sürdürülebilir modanın bir kutlamasıydı. Sarıyer’in deniz kokan havasında, step dans şovları ve radyo kanallarının dinamik ritmiyle harmanlanan bu organizasyonda; retro tablolar, hiç açılmamış paketli vintage hazineler ve hatırası olan kıyafetler adeta birer sanat eseri gibi el değiştiriyordu. Geçmişin estetiğini bugünün ekonomisiyle buluşturan muazzam bir kış masalıydı.

Pop-Up Kadıköy: Yerel Sanatın ve Dayanışmanın Kalbi
Saint-Joseph’liler Derneği’nin tarihi dokusunda hayat bulan Pop-Up Kadıköy, yerel üreticilerin ve sanatçıların o kolektif enerjisini bir vaha gibi sunuyordu. El yapımı seramiklerden fanzin dergi gruplarının asi kolaj işlerine, edebiyat atölyelerinden yaratıcı workshop davetlerine kadar her stant, yeni bir dünyanın kapısını aralıyordu. İnsanların yaratıcılıklarını bol kazanç ve yüksek enerjiyle harmanladığı bu ortamda, alışveriş yapmak bile kolektif bir sanat terapisine dönüştü.

Hoş Geldin 2016: Harbiye’de Bir Kış Senfonisi
Şişli Belediyesi ve Garaj Organizasyon’un el ele vererek Harbiye Askeri Müze’de hayat verdiği yılbaşı festivali, hafızamda taze demlenmiş kahve ve yoğun çikolata kokularıyla mühürlendi. Best FM’in melodileri eşliğinde, insanların kaynaştığı, yeni yıl umutlarının paketlere sığdırıldığı o sıcacık kış eğlencesi, hepimize bir can suyu gibi gelmişti.
🎸 Ekşi Fest: Maslak Ormanı’nda Müziğin Özgür Ruhu
Ve kuşkusuz o yılın zirvesi; efsanevi Ekşi Fest... Maslak ormanının kadim ağaçları altında; reggae’den blues’a, punk’tan rock müziğe uzanan o devasa akustik fırtına... Geniş konser alanlarında müziğin ritmine kapılırken, doğanın koynundaki oyun konsollarıyla çocukluğumuza döndüğümüz, yeşilin içinde kaybolup notalarda kendimizi bulduğumuz unutulmaz bir arınmaydı.
⚓ Madame Savon’un Festival Notu:
Festivaller gelip geçse de bıraktıkları o pozitif enerji ve kültürel birikim ruhumuzda baki kalıyor. Şimdi yeni rotaları keşfetme, takvimimizde yeni güzelliklere yer açma zamanı. Hayatın ritmini ve o "festa" ruhunu hiç kaybetmemeniz dileğiyle.
Yıl boyu keyifle, sanatla ve yüksek enerjiyle kalın...
Madame Savon YOLDA / 2016