Bir Küçük Doğum Günü Meselesi

Elde Var Bir Demet Çiçek: Benim Küçük Doğum Günü Meselem

"Doğum günü, insanın kendi takviminde yeni bir sayfa açtığı, diğer tüm günleri 'at çöpe gitsin' dediği o büyülü andır. 02.03.1977 Samsun doğumlu bir Balık kadını olarak; beklenti çıtamı hep yükseklerde, kalbimi ise o ilk çocukluk mahcubiyetimde tutuyorum."

Bazıları için sıradan bir gün olabilir ama benim için doğum günü; değer görme duygusunun tavan yaptığı, "kişiliğime harcanan fazla mesaili" hediyelerin ve o mis kokulu çiçeklerin başrolde olduğu bir törendir. İnsan bugün dünyanın en özel kişisi olduğunu hissetmek, ciğerlerindeki oksijeni bir çığlıkla dışarı bırakmak istiyor.

 Çocukluktan Ergenliğe: Bir "Arıza" Tipin Evrimi

Anneme göre çocukken içe kapanık ve yaban bir tiptim. İlk doğum günümde sınıf arkadaşlarımı eve çağırdığım için yediğim o meşhur "papara"dan sonra, uzun süre kutlamalara küstüm sanırım. Sokaklarda misket oynayan, hırçın, "arıza" ama bir o kadar heyecanlı o kız çocuğu; ergenlikle birlikte yerini güler yüzlü, sempatik ve dans etmeyi seven o hayat dolu kadına bıraktı.

 Ofis Sürprizleri ve "Utangaç" Mutluluklar

Hayatım çalışmakla geçtiği için, en unutulmaz anılarım hep iş arkadaşlarımla dolup taştı. Ofise girdiğimde in cin top oynarken, birden Shakira ezgileriyle patlayan o sürpriz partiler... Vallahi itiraf edeyim; o anlarda hala elim ayağım birbirine dolanıyor, dilim damağım kuruyor. Belki de içimin o çocuksu bir yerlerde sızlaması, geçmişten gelen bir hatırlanma özlemi... Ama o mumların ışıltısı arttıkça, yaş almanın değil, "yaşamanın" tadı daha bir başka geliyor.

 Dilekler, Mumlar ve Mucizeler

Pastadaki mumlar arttıkça yaşımız büyüyor olabilir ama ben o mumların çoğalmasındaki ışıltıyı daha çok seviyorum. 22 yaşın heyecanından, Paşabahçe’den alınan o "eşle içilecek rakı sürahisi" hayallerine kadar her yaşın bir tadı var. Bugün, yaşlılık merdivenlerinin önünde dururken bile içimde hala o "uçarak, zıplayarak koşmak isteyen" çocuk var.

---

 Yeni Yaş Ritüelleri ve Dilekler

Bir doğum günü meselesini geride bırakırken, heybemde kalanlar şunlar:

• 🎈 Kutlamayı Ertelemeyin: Kendinize özen gösterin. O hediye paketlenecek, o mutluluk hazza dönüşecek!

• 🥂 Hayaller Kurun: İster Ak Saray’da bir beyaz çikolata kokusu, ister bir balıkçı limanında sessiz bir kadeh... Hayaller, yeni yaşın yakıtıdır.

• 🕊️ Evrensel Dilekler: Kadın haklarının korunduğu, sevginin ve saygının her köşeye yayıldığı, hor görülen her ruhun kendi mucizesini bulduğu bir dünya diliyorum.

"Pastadaki mumlar ne kadar çoksa, hayat o kadar ışıl ışıl demektir. Benim küçük meselem anlaşıldıysa, şimdi yeni yaşın tadını çıkarma vakti!"

TÜLİN ÖZKUL Doğum Günü Notları - 2018

MASUMİYET MÜZESİ / ORHAN PAMUK

"Sana bir şey söyleyeceğim," dedi.

"Söyle."

"Söylediğim şeyi yeterince ciddiye almazsın ya da tamamen yanlış davranırsın diye korkuyorum."

"Bana güven."

"İşte ondan emin değilim,ama gene de söyleyeceğim," dedi. Artık okun yaydan çıktığını,içindeki gizli şeyi bundan sonra saklayamayacağını bilen birinin kararlılığı geldi yüzüne."Bana yanlış davranırsan ölürüm,"dedi.

"Kazayı unut canım ve lütfen söyle artık."

Tıpkı Şanzelize Butik'te çantanın parasını bana geri veremediği öğle vakti yaptığı gibi sessizce ağlamaya başladı.

Hıçkırıkları uğradığı haksızlığa öfkelenen bir çocuğun hırçın sesine dönüştü.

"Sana aşık oldum.Sana çok fena aşık oldum!"

Sesi hem suçlayıcıydı,hem de beklenmedik ölçüde şefkatli.

Ellerini yüzüne kapayıp ağladı.

Eşyaların Ruhu ve Bir Aşkın Arşivi: Masumiyet Müzesi

"Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir miydim? Orhan Pamuk’un kaleminden Kemal ile Füsun’un 1974’te başlayıp zamana meydan okuyan o sarsıcı aşkına hoş geldiniz."

1975’in bir bahar günü başlayan bu hikaye; Nişantaşı’nın zengin çocuğu Kemal ile uzak, yoksul ama büyüleyici akrabası Füsun’un trajik savruluşudur. Kitabı bitirdiğim andan itibaren etkisinden kurtulamadığım bu roman, sadece bir aşk hikayesi değil; İstanbul’un, eşyaların ve hatıraların kutsallaştığı bir ayindir.

 Satır Aralarındaki "Ergen" Orhan Pamuk

Orhan Pamuk’un kitaplarını okuyanlar bilir; çocukluk ve eski İstanbul onun sığınağıdır. Şişli’nin, Beşiktaş’ın havasında, babasının silüetinde hep o saf, temiz duygulu çocuk saklıdır. Bana göre Kemal’in yaşadığı bu hezeyanlı aşk, aslında bizzat Pamuk’un kendi ruhunun bir yansımasıdır. O, modernizmin içinde kaybolmuşken bile bir yerlerde deli gibi Tanrı’yı ve anlamı arayan bir İstanbul aşığıdır.

 Nesnelerle Avunmak: Bir Aşkın Parasetamolü

Altı sene boyunca kaybolmuş birini aramak, bir bakış yakalayabilmek için yıllarca aynı sofrada yabancı gibi oturmak... Bu, aşkın ötesinde bir adanmışlık. Kemal’in Füsun’a ait her şeyi; bir tokayı, bir çift küpeyi, bir sigara izmaritini bile saklaması, ona sahip olamamanın acısını dindiren bir nevi "parasetamol" gibidir. Dişi kaşınan bir bebek misali, bu nesnelerle avutur kendini koca yürekli bir adam.

 Füsun: Kendi İçinde Hapis Bir Karakter

Füsun, hem kendine hem Kemal’e deliler gibi aşıkken, neden minik karakteristik işkenceler yaptı onlara? İçindeki öfkeden ve hırçınlıktan büyük duvarlar örerek mutluluğu kendine çok gördü. Tam kapı çalınmışken, tam vuslat yakınken ölüm meleğiyle karşılaşma anı, belki de bu aşkı efsaneleştiren o kara delikti.

---

 Masumiyet Müzesi Yolcusuna Notlar

Eğer siz de bu tutkulu bağımlılığın izini sürmek isterseniz:

• 📖 Önce Kitap: Olay örgüsünden ziyade Kemal’in iç dünyasındaki o "hastalık derecesindeki" tutkuyu anlamak için satırlarda kaybolun.

• 🏛️ Sonra Müze: Çukurcuma’daki müzeye gidin. O 4213 sigara izmaritini, Füsun’un küpelerini ve o eski İstanbul kokusunu yerinde hissedin.

• 🌆 İstanbul'u Dinleyin: Romanı okurken Taksim’den Nişantaşı’na yürüyün; Pamuk’un tarif ettiği o "hüzünlü İstanbul" silüeti size eşlik edecektir.

"İnsanlar bilsin ki, çok mutlu bir hayat yaşadım." diyebilmek için, aşkın her türlü yakıcılığını göze almak mı gerekir? Cevabı Çukurcuma’nın dar sokaklarında saklı.

TÜLİN ÖZKUL Masumiyet Müzesi Notları - 2017