Mekânlar ve Ruhlar: Bir Evden Diğerine Kendini İnşa Etmek
"Ev dediğiniz, insanın en büyük kalesidir. Ama benim için ev; sadece dört duvar değil, içine anılarımı sığdırdığım, bazen yalnızlığımı demlediğim, bazen de küllerimden yeniden doğduğum bir sığınaktır."
Geçenlerde yine o bildik telaşın içindeydim: Taşınma. Bu kaçıncı yer yurt edinişim, kaçıncı kez anahtar teslim alışım bilemiyorum. Ama her yeni ev, benim hikâyemde yeni bir dekorasyon değil, yeni bir "ben" tasarımıydı.
Nostaljik Bir Dekor: Samsun’un Puslu Ormanları
İlk evimiz, Samsun’un balta girmemiş ormanları içindeydi. Tıpkı Tarkovsky’nin Ayna filmindeki o büyülü sahneler gibi; upuzun ağaçlar, rüzgârın uğultusu ve annemin emeğiyle yeşeren bir bahçe... Sonra İstanbul’un kalbine, Sarıyer’e düştü yolumuz. İnşaat sürerken şeker kabına giren karıncaları saydığım o müstakil ev, hayatımın en güvenli limanı; ilk "kendi odam", ilk kasetçalarım ve ilk posterlerimle kimliğimi bulduğum yerdi.
Yuvadan Uçuş: İlk Heyecan, İlk Pişmanlık
Evlenip o sıcacık yuvadan bir kuş gibi uçtuğum gün dün gibi aklımda. Ümraniye’de bir sitenin 5. katı... Rüzgâr estikçe gizemli sesler çıkaran o evde "mutlu olmayı" çok istedim. Ailemle yaptığım kahvaltı sofralarının özlemi burnumun direğini sızlatırken, kiracı olmanın o eğreti hissiyle ilk kez orada tanıştım.
Dekorasyonda "Huzur" Parametresi
Ev meselesi benim için her zaman genişlik ve ferahlık demekti. Mutfağında balkon olan, salonu gün ışığını cömertçe içeri alan evleri sevdim. Çocuk arabası peşinde koştuğum, oğlumu büyüttüğüm o şen sofralı evlerden; site aidatlarının can bezdirdiği "prestijli" ama ruhsuz binalara kadar çok yer gördüm. Sonunda anladım ki: Ne yöneticisi ne aidatı; huzur olmayan ev, sadece bir beton yığınıdır.
Yeni Bir Yaşam Stili: Minimalizm ve Bilge Yalnızlık
Şimdi ise hayatımda ilk defa yalnızlığı, tek başına var olmayı öğrendiğim o duru sayfadayım. Çekmeköy’deki bu yeni evime, eşya namına pek az şeyle ama ruhumun en yalın haliyle taşındım.
Artık "ayağını yorganına göre uzatma" felsefesindeyim. İkinci elden sevgiyle aldığım ceviz dolabım, Göktürk’ten gelen yumuşacık krem koltuğum ve duvarımdaki Piri Reis haritamla çok mutluyum. Salonumda özenle baktığım kaktüslerim ve sabahları duvara yansıyan o güneş huzmeleri, bana en lüks mobilyadan daha çok keyif veriyor.
Portakal Tadında Bir Yaşam Manifestosu
Ben bu hikâyenin sonunda gökten üç elma düşsün istemiyorum; zaten ben en çok portakal severim... Bazı acılar üfleyerek, bazı yol ayrımları unutarak geçer.
Tülin’in Yaşam Önerileri:
Işık Oyunlarına Yer Açın: Evinizin ruhunu mobilyalar değil, içeri giren güneş belirler.
Hikâyesi Olan Eşyalar Seçin: Bir arkadaşınızın hediyesi olan o eski sandık, mağazadan alınan en pahalı konsoldan daha değerlidir.
Minimalist Olun: Eşyanın değil, anıların esiri olmayın.
Doğayı İçeri Davet Edin: Bir saksı çiçek, bir evin nefes alışıdır.
Zaman her şeyin ilacıdır. Yeni dostlar, yeni misafirler ve yeni özel günlerle bu ev de kendi hikâyesini yazacak.
Madame Savon Yolda... (2020)
İletişim: 0554 994 31 22
