SİYAH BEYAZ / DİJİTAL İLK RESİM SERGİM

a

Gölgenin Mukaddesatı: İlk Dijital Fotoğraf Sergim

"Renkli fotoğraflar giysileri betimler, siyah-beyaz olanlar ise ruhun ta kendisini fısıldar."

On yılı aşkın bir süredir, parmaklarımın ucunda bir vizör, zihnimde bitmek bilmeyen kadrajlarla hayatın peşindeyim. Bugün, o on yıllık demlenmenin meyvesini; ışığın gölgeyle raks ettiği, sessizliğin çığlığa dönüştüğü ilk dijital sergimi sizlerle paylaşmanın heyecanı içindeyim.

 Siyah ve Beyazın Asaleti

Benim için fotoğraf, apansız ve umarsızca önüme çıkan siluetlerin, o tekinsiz ama bir o kadar da sahici anların peşine düşmektir. Renklerin albenisinden sıyrılıp, karanlığın ve renksizliğin içindeki o derin dürüstlüğü keşfetmekten büyük haz alıyorum. Siyah-beyaz bir karede gölge, sadece bir boşluk değildir; o, kompozisyonun en baskın, en vakur karakteridir.

 Kadrajımdaki Hakikat: Ruhun İz Düşümü

• Portrenin Simyası: Bir yüzde duygu ne kadar yoğunsa, siyah-beyaz o kadar anlamlıdır. Renklerin gürültüsü sustuğunda, bir bakıştaki hüzün ya da bir tebessümdeki yorgunluk daha gür bir sesle konuşmaya başlar.

• Mekan ve Mimari: Endüstriyel tasarımların soğuk metalik ruhunu, mimarinin keskin hatlarını siyah-beyazla mühürlemek; zamansızlığı yakalamaktır.

• Hüzünlü Atmosferler: Yağmurlu havaların o kasvetli ve puslu dokusu, şehrin kalabalığıyla birleştiğinde; bize ruhun en kuytu köşelerini yansıtacak mükemmel bir sahne sunar.

⚓ Madame Savon’un Sanat Notu

Bu sergi, dijital dünyadaki ilk imzam. Devamı; kolaj çalışmalarım ve farklı kavramsal konseptlerle gelmeye devam edecek. Doğada kendimle baş başa kaldığım o anlarda yakaladığım bu siluetlerin, sizin de ruhunuzda bir pencere açmasını dilerim.

Keyifli seyirler, ışığınız ve gölgeniz bol olsun...

---

🖇️ Sanat Yolculuğuma Eşlik Edin:

Siyah-beyaz dünyamı ve "yolda olma" halimi yakından takip etmek isterseniz;

📸 Instagram: @madamesavonyolda 📧 E-posta: tulin.ozkul4@gmail.com 📞 İletişim: 0554 994 31 22

---

1. 
   

Bazen içi  içine sığmıyor insanın,  ruhunda fırtınalar kopuyor  göğüs kafesi patlayacakmışcasına acıyor..
 Anlatabildim mi?

Market çıkışı göz göze geldik kendisiyle, minik kedinin gidecek bir yeri yok  bazen hepimize böyle olmuyor mu?

Sevdiğimiz insanlarla geçirdiğimiz zaman su gibi akıp giderken, sevmediğimz zamanlarda ne oluyor:( 

Sevginin sıcaklığı daha derinlerde..

İçimize sakladığımız cümleler

Hayat iğne oyası gibi..

Gölgeler peşinde saklanırken..

Hayatı dengede tutmak, 

İç karartan yolculuk 

Hava kendini kapattı, insanlar da bazen böyle kapanır içine..

Yağmurda dans

Hızlı yolculuk

Şekilsiz bir yaşam

Üsküp Hatırası 

Doğa da sohbet koyu, 

Bir adım ötede gördüğüm 

Dişli canavar matrix

Sonu yok bu yolun

Doğa dansetmek istiyor, 

 Öğle molası 

Women business

Issız yollar,  sığ düşünceler

Sesler ve görüntüler  beni yoruyor,  ruhumu dinlendirirken..

Asistan kız Şebnem:))

Belki aradığım sensin ne dersin? :))

Çocuklar  kar keyfi yapıyor, bana da camdan seyretmek düştü..

Fırtına bulutu yolda

Yeni bir sayfa açmak gibisi yok

Gün aydın olsun...

Duyduklarım ve anlatmak istediklerim..

Zaman geçmezken

Kahve içmediğimiz bir gün var mı?

Başı göğe ermek 

Göz gözü görür

Şablon renkler

Andersen masalları 

Keyfi yerinde

Tohum 

Kır çiçeklerini çok seviyorum..

Gerçeğe yakın gerçekten uzak

Salyangoz

Hediye

Saraybosna'da bir kadın

Zamana ve çağa inat hala ayakta..

Sohbet

ŞİLE DOĞA TATİL KÖYÜNDE BİR GÜNÜMÜZ

Şile’de Zamanın Rengi: Yeşile ve Çocukluğa Uzanan Bir Yolculuk

"Hayat, bazen sadece o eşikten geçme cesaretini gösterdiğimizde başlar. Vazgeçişlerin kıyısından dönüp, kendini yolların şefkatine bırakmaktır yaşamak."

Sabahın ilk ışıklarıyla gelen o yarı telaşlı, yarı masum heyecan... Zihnimde lise yıllarının bando takımı şenliği, üstümde yeşil şortum ve beyaz spor ayakkabılarımla aynada kendime gülümsüyorum. Akşamdan özenle hazırladığım o küçük sırt çantası, aslında geçmişe gidiş biletimmiş. İstikametimiz; anıların Şile yolu üzerindeki o huzurlu durağı: Doğa Tatil Köyü.

 Orman, Gökyüzü ve Bir Avuç Hatıra

Çekmeköy’den Şile’ye uzanan o bir saatlik yol, sadece asfalt ve kilometreden ibaret değildi. Sağımızda ormanın kadim yeşili, tepemizde nefis bir gökyüzü... Arabadaki dostlarla yapılan gırgır şamata, araya sızan o derin ve kadim sohbetlerle birleşince; eski hatıralar zihnimin dehlizlerinde birer birer çiçek açtı. İyi ki gelmişim! Son anda vazgeçmenin soğuk nefesinden kurtulup, bu yeşil rüyanın içine dalmak, ruhumun en saf ihtiyacıymış.

 Vadinin Tepesinde Bir Konuk Evi: Çam Kokulu Rüyalar

Nezih otelimize adım attığımızda bizi karşılayan o keskin çam kokusu, vadinin en tepesindeki konuk evinin zarif dekorasyonuyla mühürleniyordu. Odaya girer girmez cama koştum; kırmızı çatılı evlerin üzerinden uzaklara, ucu bucağı olmayan hayallere daldım. Manzara bile ruhumun tozunu almaya yetti. Ama o tatlı dalgınlık, karnımdan gelen "hazırlan" sinyaliyle bölündü; şimdi o büyük sofrada buluşma vaktiydi!

 Bir Masa, Binlerce Kahkaha ve Gece

Restoran bölümüne doğru ilerlerken kalbimdeki o tarifsiz kabarma... Bir masanın etrafında toplanmış okul arkadaşlarım; kimileri eşleriyle, kimileri evlatlarıyla... Zamanın ne kadar hızlı aktığını, ama kalplerin nasıl da "dünkü bebek" kadar taze kaldığını o an anladım.

Gece ise hafızalara gümüş bir kalemle yazıldı: Tatlı melodiler, gecenin kadifemsi karanlığında pırlanta gibi parlayan ışıklar ve yüzlerdeki o hınzır, sevimli gülüşler... Ne sohbete doyabildik, ne de hayatın ritmine.

Havuzun Masmavi Derinliği ve "Peştemal Şov"

Ertesi gün, muazzam bir kahvaltının ardından güneşin kollarına bıraktık kendimizi. Havuz başı, en haylaz arkadaşlarımızın o meşhur "peştemal şovları" ve şen kahkahalarımızla yankılandı. Sanki hiç büyümemişiz gibi; kızlar hala o okul bahçesindeki taze ruhlar...

Havuza havalı bir giriş yaptığımda, kulağıma giren o ılık suyun sesine teslim ettim kendimi. Sırt üstü uzanıp gökyüzünden geçen, ta uzaklardan bana el sallayan uçağa selam gönderirken; hem o kalabalık içinde kendimle kalabilmenin asaletini, hem de o dostlukla çoğalmanın muazzam sevincini yaşadım. Her kulaçta ağaçlar bana eşlik etti, her nefeste umut tazeledim.

---

⚓ Madame Savon’un Gönül Notu:

Çocukluk arkadaşlıkları, ailenizden bile öte bir yere konumlanır bazen. Mutluluğu da kederi de paylaştığınız o insanlar, sizin aynanızdır. Buzdağının görünen tarafında her şey mükemmeldi; dilerim her birinin kendi saklı hayatındaki "görünmeyen tarafı" da en az bu tatil kadar ışıklı ve mesuttur.

Hayata ve tüm telaşlara rağmen; yaşamak da, umut etmek de çok güzel... Umudumuzu yitirmeyeceğimiz bir dünya diliyorum herkese.

ŞİLE DOĞA TATİL KÖYÜ – TÜLİN ÖZKUL / 2018

---

GEBZE BALLIKAYALAR TAVŞANCIL -- KEŞİF VE DOĞA YÜRÜYÜŞÜ

 Kanyonun Efsunlu Nefesi: Ballıkayalar’da Bir Kartal Kanadı

"Bazen yol, nereye varacağını bilmediğiniz bir rotaya davet eder sizi; tek yapmanız gereken, rüzgarın fısıltısını ve ruhunuzun pusulasını takip etmektir."

Yeşil vadinin en mağrur tepesinde, bir kartal edasıyla gözetliyorum dünyayı... Aşağıda, uzaklara baktıkça birer karınca gibi küçülen kamyonlar, iş makineleri ve kıvrılarak kaybolan o dar asfalt yol... Gökyüzüyle aramda sadece deliler gibi esen, saçlarımı ve yüzümü kamçılayan o hür rüzgar var. Bilmediğim bir rotanın, henüz ayak basılmamış bir toprağın arzusuyla yanıp tutuşuyor içimdeki gezgin.

🥖 Kuzinenin Sıcağında Bir Anadolu Masalı: Hanife Abla

Yol, beni derme çatma ama ruhu olan küçük bir gözlemecinin önüne çıkardı. Feriştahı gelse hayır diyemeyeceği o taze ekmek kokusu, raflarda sıra sıra dizilmiş nar gibi kızarmış somunlar... İçimi hoplatan bu davete icabet edip kendime peynirli bir gözleme söylüyorum.

Orada tanışıyoruz; dişiyle tırnağıyla bu mekanı inşa eden, yüreği de fırını kadar sıcak Hanife Abla ile. Küçük kuzinesinde pişirdiği gözlemesini, taze yumurtasını ve elleriyle yoğurduğu ekmeğini bölüşürken; aramızda o kadim, hesapsız dostluk kıvılcımları parlıyor. Ballıkayalar’ın hikayesini ondan dinliyorum; dağcıların o sarp kayalara nasıl meydan okuduğunu, doğa tutkunlarının bu kanyonda nasıl nefes aldığını anlatıyor bana.

 Şelale Öbekleri ve Çağıldayan Suların Valsi

Merakıma yenilip ana yoldan sapınca, kendimi Ballıkayalar’ın kucağında buluyorum. Yemyeşil bir örtüyle sarmalanmış doğa, Ordu’nun derelerini kıskandıracak çağlayanlar ve suyun kayalara vurduğu o efsunlu senfoni... Nutkum tutuluyor resmen. Gölün kıyısında rüyaya dalan çadırlar, ağaç altlarında piknik yapanların neşesi; herkes doğanın o ortak ritminde buluşmuş.

🥾 Kanyonun Kalbinde Bir Arınma Ayini

Yürüyüşü seven ruhlar için burası nefis bir destinasyon; ancak asıl büyü, kanyonun daha derinlerine, kayaların arasına gizlenmiş o gizemli koridorlara süzülünce başlıyor. Suyun taşa vuruşundaki o ilahi nağmeler, dünyanın tüm gürültüsünü susturacak kadar kudretli. Bir süre öylece durup bu tatlı nağmeleri içime çekmek istiyorum. Suyun o duru akışında dertleri unutmak, ruhu o serin akıntıya bırakmak ne kadar da mümkünmüş... Ben de bırakıyorum; tüm yüklerimi Ballıkayalar’ın şifalı sularına teslim ediyorum.

---

⚓ Madame Savon’un Yol Notu:

Ballıkayalar bize fısıldıyor: "Yolun nereye varacağı değil, yol boyunca kiminle ekmeğini bölüştüğün ve suyun sesinde kendi iç sesini duyup duymadığın önemlidir." Eğer bir gün yolunuz Gebze’nin bu sarp kıyılarına düşerse, Hanife Abla’ya selam vermeyi ve kanyonun o efsunlu sesinde kaybolmayı ihmal etmeyin.

Umutla, yolla ve doğayla kalın...

TÜLİN ÖZKUL – GEBZE BALLIKAYALAR

KULİNDAĞ: ORMANIN KALBİNDE BİR ZAMAN BÜKÜLMESİ

Kulindağ: Ormanın Kalbinde Bir Zaman Bükülmesi

"Bazen şehir, üzerimize dar gelen bir hırka gibidir. Düğmeleri iliklenmez, ruhu sıkar. İşte böyle anlarda pusulamız yeşili gösterir; adımlarımız bizi Beykoz’un o saklı nefesi, Mahmutşevkipaşa’nın sessiz sokağına, Kulindağ’ı fısıldar."

 Sabahın İlk Buğusu: Fırın Kokulu Bir Uyanış

Merdivenleri tırmanırken ciğerlerime dolan sadece taze dağ havası değil, çocukluğumun o sıcak fırın önü hatıraları..Terasta, ormanın uçsuz bucaksız yeşilliğine karşı kurulan o sofra, bir kahvaltıdan öte; toprağın ve buğdayın asırlık dansı gibi..

Sıcak çikolatalı ekmeklerin buğusu orman sislerine karışırken; peynirli böreklerin çıtırtısı, kuş cıvıltılarına eşlik eden bir senfoniye dönüşüyor. Burada diyet, modern dünyanın bir prangasıdır; Kulindağ’da ise sadece leziz anların hürriyeti vardır. Otlu pidelerin kokusunda saklı olan o kadim Anadolu bilgeliği, sınırsız çay ve kahvenin dumanıyla ruhumuza işler durur.

Geceye Düşen Ateş: Retro Bir Elveda

2018’e veda ettiğimiz o gece, zamanın durduğu bir "ara durak" gibiydi. Şöminenin içindeki odunlar çıtırdarken, fonda yükselen retro şarkılar bizi siyah-beyaz bir filmin en renkli karesine ışınlıyor sanki..

Verandada gökyüzüne yükselen kıvılcımlar, yıldızlarla el sıkışırken; ateş başında edilen şen kahkahalar, sıcak şarabın damağımızda bıraktığı o tarçınlı rayiha ile birleşti. Kimsenin kimseyi yargılamadığı, sadece "an"ın kutsandığı o gece; kadehlerimizi sadece yeni yıla değil, birbirimizin ruhundaki ışığa kaldırdık. Şöminenin yalazı yüzlerimizde titrerken, asıl sıcaklığın insan sevgisi olduğunu bir kez daha anladık.

 Sessizliğin Poetikası

Kulindağ, stratejik bir konumdan ziyade, manevi bir sığınaktır. Ormanın sessizliği bir yokluk değil, aksine binlerce sesin kusursuz bir uyumudur. Derin düşüncelerin kıyısında yürürken, her adımda şehir stres kabuklarını üzerinizden  attığığınızı  hissedersiniz. 

Terasta oturup gelip geçenleri, ağaçların rüzgârla fısıldaşmasını izlemek; insanın kendi içindeki o dingin limanı bulmasıdır Kulindağ..

 Pazartesi sendromu, bu yeşil denizin dalgaları arasında eriyip giderken; geriye sadece ciğerlerime dolan temiz havanın ve kalbinizde  filizlenen umudun huzuru kalır. 

TÜLİN ÖZKUL Kulindağ Dağ Evi – Bir Ruh Terapi Günlüğü

MADAME SAVON YOLLARDA

İLETİŞİM: 0554 994 31 22

tulin.ozkul4@gmail.com

Dip Notlarım; 

Kulindağ da hafta sonu konaklamaları  için  6 adet bungalow bulunmakta.. Özellikle orman cepheli odasına bayılırsınız. Teras gün boyu güneş görür, ormanın dinginliğini gün boyu seyreylersiniz. 

Kahvaltıda ise; Çukulatalı ekmeklere doyamaz, mantarlı biberli onletin tadı damaklarınızda kalır. 

İnşaat  Mühendisi - Mimar olan Deniz hanım ve ailesi her şeyi mükemmelize hale getirmek için çok çalışmışlar çok emek vermişler, sevgiyle emekle sunmuşlar  hayatlarının en güzel hediyesini müşterilerine..

Başarılarının devamını diliyorum kendilerine, Özel günlerin en güzel mekanı, ruh dalgalanmalarının sakinleştirici antidepresyon evi, ve  içinden milyonlarca heceyi çağıldayarak yazmaya esinlendirici bu güzel yere kalbimi bırakıyorum. 

---

"Siz de kaçın gidin uzaklara... Bazı şeyleri es geçmek, bazı gürültüleri duymamak için ormanın derinliğine sığının. Göreceksiniz ki; dünya, bir fincan sıcak kahve ve sonsuz bir yeşillik kadar sade ve güzel aslında."

Açık büfe Kahvaltı

Ekmek ve pasta börek çeşitleri

Bir Küçük Doğum Günü Meselesi

Elde Var Bir Demet Çiçek: Benim Küçük Doğum Günü Meselem

"Doğum günü, insanın kendi takviminde yeni bir sayfa açtığı, diğer tüm günleri 'at çöpe gitsin' dediği o büyülü andır. 02.03.1977 Samsun doğumlu bir Balık kadını olarak; beklenti çıtamı hep yükseklerde, kalbimi ise o ilk çocukluk mahcubiyetimde tutuyorum."

Bazıları için sıradan bir gün olabilir ama benim için doğum günü; değer görme duygusunun tavan yaptığı, "kişiliğime harcanan fazla mesaili" hediyelerin ve o mis kokulu çiçeklerin başrolde olduğu bir törendir. İnsan bugün dünyanın en özel kişisi olduğunu hissetmek, ciğerlerindeki oksijeni bir çığlıkla dışarı bırakmak istiyor.

 Çocukluktan Ergenliğe: Bir "Arıza" Tipin Evrimi

Anneme göre çocukken içe kapanık ve yaban bir tiptim. İlk doğum günümde sınıf arkadaşlarımı eve çağırdığım için yediğim o meşhur "papara"dan sonra, uzun süre kutlamalara küstüm sanırım. Sokaklarda misket oynayan, hırçın, "arıza" ama bir o kadar heyecanlı o kız çocuğu; ergenlikle birlikte yerini güler yüzlü, sempatik ve dans etmeyi seven o hayat dolu kadına bıraktı.

 Ofis Sürprizleri ve "Utangaç" Mutluluklar

Hayatım çalışmakla geçtiği için, en unutulmaz anılarım hep iş arkadaşlarımla dolup taştı. Ofise girdiğimde in cin top oynarken, birden Shakira ezgileriyle patlayan o sürpriz partiler... Vallahi itiraf edeyim; o anlarda hala elim ayağım birbirine dolanıyor, dilim damağım kuruyor. Belki de içimin o çocuksu bir yerlerde sızlaması, geçmişten gelen bir hatırlanma özlemi... Ama o mumların ışıltısı arttıkça, yaş almanın değil, "yaşamanın" tadı daha bir başka geliyor.

 Dilekler, Mumlar ve Mucizeler

Pastadaki mumlar arttıkça yaşımız büyüyor olabilir ama ben o mumların çoğalmasındaki ışıltıyı daha çok seviyorum. 22 yaşın heyecanından, Paşabahçe’den alınan o "eşle içilecek rakı sürahisi" hayallerine kadar her yaşın bir tadı var. Bugün, yaşlılık merdivenlerinin önünde dururken bile içimde hala o "uçarak, zıplayarak koşmak isteyen" çocuk var.

---

 Yeni Yaş Ritüelleri ve Dilekler

Bir doğum günü meselesini geride bırakırken, heybemde kalanlar şunlar:

• 🎈 Kutlamayı Ertelemeyin: Kendinize özen gösterin. O hediye paketlenecek, o mutluluk hazza dönüşecek!

• 🥂 Hayaller Kurun: İster Ak Saray’da bir beyaz çikolata kokusu, ister bir balıkçı limanında sessiz bir kadeh... Hayaller, yeni yaşın yakıtıdır.

• 🕊️ Evrensel Dilekler: Kadın haklarının korunduğu, sevginin ve saygının her köşeye yayıldığı, hor görülen her ruhun kendi mucizesini bulduğu bir dünya diliyorum.

"Pastadaki mumlar ne kadar çoksa, hayat o kadar ışıl ışıl demektir. Benim küçük meselem anlaşıldıysa, şimdi yeni yaşın tadını çıkarma vakti!"

TÜLİN ÖZKUL Doğum Günü Notları - 2018

SEVGİLİLER GÜNÜ ANISINA

Aşkın Yaşı Yok, Stratejisi Var: Misket Oyunundan Müzik Kutusuna

"Aşk; çocukken şekerlemelerle kandırılan bir misket oyunu, ergenlikte kapı eşiklerinde fısıldaşılan gizli bir telefon seansı, 30’larda ise kalplerin şah-mat olduğu bir strateji savaşıdır. Ama en nihayetinde, ruhun en tatlı hastalığıdır."

İlk sevgilimi hatırlayamayacak kadar küçüktüm; adının Mehmet olduğunu bilmeniz yeterli. İlkokulun o tüm kızları kendine aşık eden çocuk kalbi... Onu misket oyununa davet edip dikkatini çekmeye çalışırken aslında aşkın o ilk, en masum tohumlarını serpiyorduk ruhumuza.

 Bir Serenomidir Aşk: Japon Modelli Müzik Kutusu

Ergenlik yılları... Sinemaya gitmek için alınan gizli izinler, el ele tutuşmanın verdiği o tarif edilemez heyecan ve sabahlara kadar süren telefon konuşmaları. O günlerden hatıra kalan, ortada buluşup öpüşerek birleşen o Japon modelli müzik kutusunun sesini hala duyar gibiyim. Aşk o zamanlar iki mektup, iki gözyaşı ve iki kar tanesi kadar saf, bir o kadar da derindi.

 30’lu Yaşlar: Şah-Mat!

Kendinizi bulduğunuz yaşlara geldiğinizde ise aşkın rengi değişiyor. Uçak biletleri, saklı albümler, mor ve beyaz güllerle uyanılan sabahlar... Ancak ünlü düşünürlerin "yaşa gitsin" dediği o hesapsız aşk, aslında bir strateji oyununa dönüşüyor. "Neden ilk seni seviyorum diyen kaybeder?" sorusu, kaleler ve fillerle kazanılan o büyük arena maçının en zor sorusu belki de.

 Ruhun Virüsü: Aşkın Eğitimi Olmalı

Aşkın kesinlikle ruhsal bir bağımlılık yaptığına, hatta vitaminsel bir yanı olduğuna inanıyorum! Tutku işin içine girdiğinde "yandı gülüm keten helva." Mantığı baş köşeye koyduğunuzda ise yaşanan şey aşkın dışında kalıyor. Delen, geçen, inciten ama bir o kadar da nefes almak isteyen bir virüs gibi aşk... Belki de bu yüzden, her şeyde olduğu gibi aşkın da bir eğitimi, bir sınavı olmalı.

---

 Mutlu Bir İlişkinin "Aşk Ötesi" Rehberi

14 Şubat’ta pırlantalar ya da büyük hediyeler yerine, sevginin o sessiz ve derin gücüne odaklanmaya ne dersiniz? İşte küçük ama dev hatıralar:

• 🌅 Günü Selamlayın: Bir şey almayın, sadece birlikte güneşin doğuşunu izleyin.

• 🥪 Gece Yarısı Sürprizi: Acıkan sevgilinize elceğizlerinizle bir peynirli omlet yapın; en pahalı akşam yemeğinden daha kıymetlidir.

• ☔ Yağmurda Teslimiyet: Küsseniz bile ele ele tutuşun ve o yağmurda sessizce yürüyün. Tenin teması, kelimelerin kırgınlığını onarır.

• 🍳 Mutfağı Devredin: Sevgilinizin mutfağınızı ele geçirmesine, o dağınıklığın içinde bir lezzet yaratmasına izin verin.

• 📚 Ortak Dünyalar: Birlikte kitap okuyun, kahve içmek için zamanı durdurun ve geleceği (belki de o hayaldeki Amerika seyahatini) birlikte programlayın.

"Aşk bir sanattır; yaşamı es geçmeden, tüm kalbimizle ve tutkumuzla hissettiğimiz... 14 Şubat'ınız aşkın geçici ateşiyle değil, sevginin kalıcı huzuruyla dolsun."

TÜLİN ÖZKUL Sevgililer Günü Anısına - 2018

---