🌺 Frida Kahlo: Acının Tuvalinde Bir Direniş Senfonisi
"Önemli olan hiç parçalanmamak değil; parçalandıktan sonra o kırıklardan daha güçlü bir bütün inşa edebilmektir."
Kafasında koca güller, bakışlarında Meksika’nın devrimci ruhu ve bedeninde bir ömür taşıdığı o sızılı metal çubuk... Frida, "Bir ressam olarak doğdum" diyecek kadar özgüvenli, "Bir fahişe olarak doğdum" diyecek kadar cesur ve "Bir aşık olarak öldü" diyecek kadar tutkulu bir kadındı. Onun hayatını yazmak, bir bıçağın keskin ucunda yürümek gibi; hem kanatıyor hem de hayatta olduğunuzu hissettiriyor.
"Önemli olan hiç parçalanmamak değil; parçalandıktan sonra o kırıklardan daha güçlü bir bütün inşa edebilmektir."
Kafasında koca güller, bakışlarında Meksika’nın devrimci ruhu ve bedeninde bir ömür taşıdığı o sızılı metal çubuk... Frida, "Bir ressam olarak doğdum" diyecek kadar özgüvenli, "Bir fahişe olarak doğdum" diyecek kadar cesur ve "Bir aşık olarak öldü" diyecek kadar tutkulu bir kadındı. Onun hayatını yazmak, bir bıçağın keskin ucunda yürümek gibi; hem kanatıyor hem de hayatta olduğunuzu hissettiriyor.
🦋 Tahta Bacaklı Küçük Dev: Frida’nın Çocukluğu
6 Temmuz 1907’de, Meksika’nın o Mavi Ev'inde (La Casa Azul), devrimle birlikte doğmayı seçen bir ruhtu o. Altı yaşında geçirdiği çocuk felci, ona "Tahta Bacak Frida" lakabını bıraktı ama o, bu eksikliği giydiği uzun eteklerin zarafetiyle ve babası Wilhelm’in ona aşıladığı o sarsılmaz iradeyle örttü. Bir erkek çocuğu gibi büyüdü; keskin, zeki ve pes etmez...
6 Temmuz 1907’de, Meksika’nın o Mavi Ev'inde (La Casa Azul), devrimle birlikte doğmayı seçen bir ruhtu o. Altı yaşında geçirdiği çocuk felci, ona "Tahta Bacak Frida" lakabını bıraktı ama o, bu eksikliği giydiği uzun eteklerin zarafetiyle ve babası Wilhelm’in ona aşıladığı o sarsılmaz iradeyle örttü. Bir erkek çocuğu gibi büyüdü; keskin, zeki ve pes etmez...
🚋 Altın Tozları ve Kırılan Bir Hayat
17 Eylül 1925... Bir tramvay çarpışması, altın tozlarının havada uçuştuğu o an; Frida’nın bedenini parçalara ayırdı. 32 ameliyat, aylarca süren korseler ve yatağa mahkûmiyet... Ama annesinin tavana astığı o ayna, Frida’nın kurtuluşu oldu. Parçalanmış bedenine attığı ilk çığlığı, fırçasının darbeleriyle dindirdi. O aynadaki yabancıyla, yani kendisiyle yeniden tanıştı. Resim onu iyileştirmedi belki ama ona acıyla dans etmeyi öğretti.
17 Eylül 1925... Bir tramvay çarpışması, altın tozlarının havada uçuştuğu o an; Frida’nın bedenini parçalara ayırdı. 32 ameliyat, aylarca süren korseler ve yatağa mahkûmiyet... Ama annesinin tavana astığı o ayna, Frida’nın kurtuluşu oldu. Parçalanmış bedenine attığı ilk çığlığı, fırçasının darbeleriyle dindirdi. O aynadaki yabancıyla, yani kendisiyle yeniden tanıştı. Resim onu iyileştirmedi belki ama ona acıyla dans etmeyi öğretti.
🎨 "Evren Diego, Ben Diego": Devlerin Aşkı
Meksikalı Michelangelo, Diego Rivera... Frida’nın hayatındaki "ikinci büyük kaza". Ona olan aşkını şu sözlerle mühürlemişti: "Başlangıç Diego, Yapıcı Diego, Çocuğum Diego... Ben Diego... Evren Diego." Diego onu defalarca yaraladı, defalarca yalnız bıraktı; ama Frida, bir erkeğin arkasında değil, tam yanında, kendi renkleriyle durmayı seçti. Diego onun için her şeydi: babası, oğlu, sevgilisi ve celladı.
Meksikalı Michelangelo, Diego Rivera... Frida’nın hayatındaki "ikinci büyük kaza". Ona olan aşkını şu sözlerle mühürlemişti: "Başlangıç Diego, Yapıcı Diego, Çocuğum Diego... Ben Diego... Evren Diego." Diego onu defalarca yaraladı, defalarca yalnız bıraktı; ama Frida, bir erkeğin arkasında değil, tam yanında, kendi renkleriyle durmayı seçti. Diego onun için her şeydi: babası, oğlu, sevgilisi ve celladı.
⚓ Madame Savon’un Kadınlara Notu: Kendi Küllerinden Doğmak
Tarih; Sylvia Plath’ten Camille Claudel’e kadar deha sahibi birçok kadını, sevdikleri adamların gölgesinde bıraktı. Ama bugün durup kendimize bakma vakti. Mutluluk; bir adamın kollarında sindirilmek değil, onun tam yanında, omuz omuza durabilmektir.
Yanlış giden ne varsa orada bırakın. Kimseye muhtaç değilsiniz. Aynaya bakma cesaretiniz yoksa, dünyanın size bakmasını bekleyemezsiniz. Bugün bir plan yapın; ama bu sizin planınız olsun. Kendi masanız, kendi işiniz, kendi hayır'ınız... Yıllar önce vazgeçtiğiniz o "siz" olun. Saçınızı kestirin, bir seyahate çıkın, yeni bir dil öğrenin ya da sadece susun. Ama mutlaka kendiniz olun.
Tarih; Sylvia Plath’ten Camille Claudel’e kadar deha sahibi birçok kadını, sevdikleri adamların gölgesinde bıraktı. Ama bugün durup kendimize bakma vakti. Mutluluk; bir adamın kollarında sindirilmek değil, onun tam yanında, omuz omuza durabilmektir.
Yanlış giden ne varsa orada bırakın. Kimseye muhtaç değilsiniz. Aynaya bakma cesaretiniz yoksa, dünyanın size bakmasını bekleyemezsiniz. Bugün bir plan yapın; ama bu sizin planınız olsun. Kendi masanız, kendi işiniz, kendi hayır'ınız... Yıllar önce vazgeçtiğiniz o "siz" olun. Saçınızı kestirin, bir seyahate çıkın, yeni bir dil öğrenin ya da sadece susun. Ama mutlaka kendiniz olun.
🕯️ Veda: Yaşasın Hayat!
Temmuz 1953'te sağ bacağını kaybettiğinde bile pes etmedi. Ölmeden kısa süre önce tamamladığı son tablosuna "Viva La Vida" (Yaşasın Hayat) adını verdi. 13 Temmuz 1954'te aramızdan ayrılırken arkasında acıdan süzülmüş devasa bir güzellik bıraktı. Külleri şimdi o çocukluğunu geçirdiği Mavi Ev'de, huzur içinde dinleniyor.
Seni sevmekten neden vazgeçtim? Çünkü kötü günümde yanımda olmadığını, gözlerime kalbinle bakmadığını ve bencilce sadece kendi geleceğini düşündüğünü anladım. Sevgim yüceydi ama senin benden çoktan vazgeçtiğini fark ettiğim an, ben de senden vazgeçtim.
TÜLİN ÖZKUL / 2024 - Frida'nın Anısına
Temmuz 1953'te sağ bacağını kaybettiğinde bile pes etmedi. Ölmeden kısa süre önce tamamladığı son tablosuna "Viva La Vida" (Yaşasın Hayat) adını verdi. 13 Temmuz 1954'te aramızdan ayrılırken arkasında acıdan süzülmüş devasa bir güzellik bıraktı. Külleri şimdi o çocukluğunu geçirdiği Mavi Ev'de, huzur içinde dinleniyor.
Seni sevmekten neden vazgeçtim? Çünkü kötü günümde yanımda olmadığını, gözlerime kalbinle bakmadığını ve bencilce sadece kendi geleceğini düşündüğünü anladım. Sevgim yüceydi ama senin benden çoktan vazgeçtiğini fark ettiğim an, ben de senden vazgeçtim.
TÜLİN ÖZKUL / 2024 - Frida'nın Anısına
“Bu üzerime gelen aynanın altında; birden,
şiddetli bir resmetme arzusu uyandı bende.”
“Kendi portrelerimi yapıyorum;
Fakat sonra dünyada ne kadar çok insan olduğunu düşünmeye başladım.
Bu kadar çok insan arasında elbet benim gibi biri olmalıydı, kendini benzer yönlerden tuhaf ve kusurlu hisseden.
Sonra onu hayal etmeye başladım.
Bir yerlerde oturmuş onun da beni düşünüyor olduğunu hayal ettim.
Yani eğer bir yerlerdeysen ve bunu okuyorsan ve bunu biliyorsan, evet, bu doğru ben buradayım ve en az senin kadar garibim."
Bu da benden bir selam olsun Frida'ya:)
